zadość


zadość
1. Czemuś stało się, stanie się zadość «o sytuacji, w której coś stało się, stanie się faktem, zgodnie z jakimiś oczekiwaniami»: Przepisom stanie się zadość, jeśli wypłata nastąpi do 6 października (...) Polityka 27/2000. (...) uczynię wszystko, by sprawiedliwości stało się zadość. Robot 03/09/1947. (...) stało się zadość tradycji, zgodnie z którą występujący w filmie polskim dziennikarz jest albo skończonym szują i łajdakiem, albo kompletnym kretynem. PiŻ 29/1981.
2. Uczynić, czynić czemuś zadość «spełnić, spełniać czyjeś oczekiwania, postąpić, postępować zgodnie z jakimiś wymogami»: (...) gorąco kochał matkę, chciałby uczynić zadość jej pragnieniom (...). Druż 5/1953. (...) w centrum kraju zgromadzono większe ilości zapasów żelaza, czyniąc zadość potrzebie racjonalnego ich rozmieszczenia. GPol 22/04/1939.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zadość — zadość* {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}czynić – uczynić zadość {{/stl 7}}{{stl 8}}{czemuś} {{/stl 8}}{{stl 7}}; stało się zadość {{/stl 7}}{{stl 8}}{czemuś} {{/stl 8}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zadość — daw. «tyle, ile trzeba dla zadowolenia kogoś, czegoś; dość, wystarczająco; aż nadto» dziś tylko w książk. zwrotach: Czynić zadość czemuś (wymaganiom, dążeniom, chęciom itp.) «spełniać, zaspokajać wymagania, dążenia, chęci itp.» ◊Stało się zadość… …   Słownik języka polskiego

  • czynić – uczynić zadość — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czemuś} {{/stl 8}}{{stl 7}} spełniać jakieś wymagania, warunki, ustalenia itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zjawili się wszyscy, czyniąc zadość dobrym obyczajom. Uczynić zadość postanowieniom traktatu. Syn uczynił zadość życzeniom… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • stało się zadość — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czemuś} {{/stl 8}}{{stl 7}} stało się tak, jak coś tego wymagało, jak ktoś tego żądał, pragnął itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Stało się zadość sprawiedliwości, winni zostali skazani. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czynić — Mieć z kimś, z czymś do czynienia a) «mieć z kimś kontakty, stykać się z kimś, z czymś; załatwiać z kimś sprawy»: W latach osiemdziesiątych mieliśmy do czynienia ze spontanicznym powstawaniem wielu ruchów ekologicznych. S. Kozłowski, Ekorozwój.… …   Słownik frazeologiczny

  • stać się — (A) słowo ciałem się stało zob. ciało 1. Coś staje się czyjąś drugą naturą zob. natura 1. Czemuś stało się, stanie się zadość zob. zadość 1. Ktoś zje diabła, nim (jeżeli) coś się stanie zob. zjeść 1. Stać się czyimś echem zob. echo 2. Stać się… …   Słownik frazeologiczny

  • stawać się — (A) słowo ciałem się stało zob. ciało 1. Coś staje się czyjąś drugą naturą zob. natura 1. Czemuś stało się, stanie się zadość zob. zadość 1. Ktoś zje diabła, nim (jeżeli) coś się stanie zob. zjeść 1. Stać się czyimś echem zob. echo 2. Stać się… …   Słownik frazeologiczny

  • uczynić — czemuś zadość zob. zadość 2 …   Słownik frazeologiczny

  • sprawiedliwość — ż V, DCMs. sprawiedliwośćści, blm 1. «sprawiedliwe postępowanie; sprawiedliwy sąd o czymś; bezstronność osądu, obiektywizm» Należna sprawiedliwość. Sprawiedliwość dziejowa. Obywatelska sprawiedliwość. Sprawiedliwość w sądach, w postępowaniu, w… …   Słownik języka polskiego

  • podnieść — 1. Podnieść głos (na kogoś) «krzyknąć (na kogoś), powiedzieć coś głośno, ze zdenerwowaniem, gniewnie»: – Nie kłam! – Szymek po raz pierwszy podniósł na niego głos. P. Huelle, Weiser. 2. Podnieść jakąś kwestię, sprawę, jakiś problem, temat itp.… …   Słownik frazeologiczny